Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2001 05:00

H μαμά του Βούδα

Ηθελα να μοιραστώ μαζί σας την χαρά που ήρθε σπίτι μου (για την ακρίβεια στο σπίτι του φίλου μου, αλλά δεν πειράζει). Την χαρά που ήρθε στη ζωή μου όταν μια μέρα ξεκίνησα από αγγελιές μιας εφημερίδας να ψάχνω για ένα μικρόσωμο σκυλάκι που θα άλλαζε για πάντα τη ζωή μου. Ήταν μια Κυριακή, που πήρα την απόφαση να κάνω πράξη αυτό που πάντα από μικρό παιδί ήθελα! Να αποκτήσω ένα σκυλάκι. Είπα ότι απλώς θα κοιτάξω. Θα ρωτήσω... Θα κάνω ένα γκάλοπ αγοράς... και κάπου... κάποια στιγμή.... θα καταλήξω!!! Με πρόλαβε όμως ένας κύριος, που ήταν και το πρώτο τηλέφωνο που είχα βρεί μέσω αγγελίας. Μου είπε ότι χωρίς καμία υποχρέωση θα μου έστελνε με τον γιό του να δω ένα κανίς toy που προοριζόταν την επομένη να μπει στη βιτρίνα του pet shop τους. Στην αρχή δίστασα... σκέφτηκα ότι δεν έχω προλάβει να ψάξω. Μετά όμως το αποφάσισα...έτσι και αλλιώς δεν θα είχα καμία υποχρέωση... Δεν είχα σκεφτεί, ούτε καν φανταστεί, τη στιγμή που θα έμπαινε αυτό το μικρό πλασματάκι για πρώτη φορά σπίτι μας... στη ζωή μας...

Ισως κάποιος από εσάς να έχει ήδη αποκτήσει παιδί...εγώ προς το παρόν τουλάχιστον δεν είχα αυτή την εμπειρία. Μπορώ όμως με βεβαιότητα να πω πως όταν άκουσα το χτυπημα του κουδουνιού...πριν ακόμα προλάβω να ανοίξω την πόρτα, ένιωσα την καρδιά μου να χτυπάει τόσο γρήγορα και δυνατά έτοιμη να σπάσει... και όταν ειδα αυτό το μικρό, γλυκύτατο, τοσοδούλικο, αθώο, ανυπεράσπιστο, φοβισμένο...λατρεμένο πλασματάκι... ένιωθα να λιώνω ολόκληρη σαν ένα κερί.... Τόσο ευαλωτή, έντρομη σχεδον για τα πρωτόγνωρα συναισθήματα, που μόνο σαν μητέρα πίστευα ότι μπορούσα να νιώσω, το κράτησα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου. Κοιτάξα με ένα βλέμμα τον σύντροφό μου, ο οποίος έκανε τουλάχιστον σαν να κρατούσα στην αγκαλιά μου το παιδί του... και ένιωσα τόσο δυνατή και ευτυχισμένη... σίγουρη ότι βρήκα την οικογένειά μου. Σίγουρη (ακόμα και τώρα που το σκέφτομαι) ότι θα έκανα και θα θυσίαζα τα πάντα, για την ευτυχία αυτού του μικρού κουταβιού! Οπώς ήδη καταλάβατε, μπήκε αμέσως και χωρίς δεύτερη σκέψη στη ζωή μας... Δεν σκεφτήκαμε ούτε το ποσό που μας ζητήθηκε (αν και ήταν αρκετά τσουχτερό και αναπάντεχο για κάποιους σαν εμάς)...δεν σκεφτήκαμε ούτε πως δεν είχαμε προλάβει να προετοιμάσουμε το σπίτι και προπάντων τους εαυτούς μας για τον ερχομό αυτού του μικρόσωμου πλάσματος! Το μόνο που σκεφτήκαμε ήταν πως δεν υπήρχε καμία περίπτωση να καταλήξει στην βιτρίνα ενός Pet shop!

Οι μέρες που ακολούθησαν με έκαναν να νιώσω σαν νέα μητέρα... Πιστεύω πως και ο συντοφός μου συμπεριφερόταν το ίδιο ακριβώς. Η ζωή μας αλλαξε για πάντα. Το μόνο που σκεφτόμασταν όλη μέρα... το μόνο που μας ένοιαζε ..πιο πάνω και από τη σχέση μας, ήταν ο μικρός μας Βούδας! Έτσι τον είπαμε... Δυο μόλις μηνών με μαύρο γκρί τρίχωμα (που απ'οτι μας είπαν μετά θα γινόταν γκρι-μπλε), αρσενικός...με φοβερή αντίληψη και εξυπνάδα που από τις πρώτες μέρες μας εντυπωσίασε! Στην αρχή κοιμόμασταν με βάρδιες...γιατί συνεχώς έκλαιγε. Μετά αρχίσαμε να προσαρμοζόμαστε όλοι και όλα άρχισαν να κυλούν απολύτως φυσιολογικά. Οι απορείες που είχα για την εκπαίδευσή του, και για θέματα υγιεινής που ποτέ μου δεν γνώριζα, μιας και ποτέ μου δεν είχα ξανά αποκτήσει έναν τέτοιο σύντροφο...ερχόταν η μια μετά την αλλη.

Καπως έτσι ανακαλυψα το Star-dogs Training και όλους εσάς... Σε γιατρό τον πήγαμε από τις πρώτες μέρες...αλλά δεν μπήκε στον κόπο να μας πει ούτε τα βασικά που έπρεπε να γνωρίζουμε. Δυο φορές τον επισκευτήκαμε και τις δυο δεν κατάφερα να μάθω τίποτα για τον μικρό μου φίλο. ¶ρχισα να ψάχνω στο Internet και να ρωτάω όποιον ήξερα ότι γνωρίζει από σκύλους, για το πως πρέπει να του φερθώ. Από τον καθένα, ακουγα και κάτι καινούργιο και έβλεπα τις απορείες μου να μεγαλώνουν όλο και πιο πολύ. Ετσι αποφάσισα να τον πάω και σε κάποιον άλλο γιατρο, αφού προηγουμένως είχα συννενοηθεί μαζί του ότι ήθελα να μου αφιερώσει χρόνο για να μου λύσει όλες τις απορείες που ως τότε μου είχαν δημιουργηθεί. Και τον πήγα πριν λίγες μέρες.

Η εκπληξή του ήταν μεγάλη όταν λέγοντάς το όνομά μου, κοίταξε να δει το κανίς toy που του είχα πει ότι θα έφερνα μαζι. Η έκπληξή μου ήταν ακόμα μεγαλύτερη, όταν μου είπε πως ο Βούδας που για τέσσερις μήνες ζει μαζί μας και όλοι θεωρούσαμε πως προκειται για τη συγκεκριμένη ράτσα ήταν ένας συνδυασμός Κανίς-Γκριφόν που απ'οτι με ενημέρωσε και αργότερα θα μπορούσα να το έχω βρει πιο εύκολα αν κάποιος μου το είχε χαρίσει, παρα από εκτροφείο - pet shop που το απέκτησα και φυσικά το πλήρωσα σαν ένα καθαρόαιμο κανίς toy. Mε πείραξε πολύ...όχι φυσικά πως σε καμία περίπτωση θα έδινα πίσω το "μωρό μου", όπως τον αποκαλώ!!!!! Με πείραξε η κοροϊδιά.

Με πείραξε η ιδέα πως κάνείς από όλους αυτούς τους απατεώνες που κοιτάζουν να εκμεταλευτούν την αγάπη μας για τα ζώα, δεν σκέφτεται πως ίσως και ο λόγος που ζητάμε την καθαροαιμία τους είναι για να μην μεγαλώσουν οι διαστάσεις τους, ενώ θα είναι υποχρεωμένα να ζουν στον περιορισμένο χώρο ενός διαμερίσματος! Εμένα τουλάχιστον, αυτός ήταν ο λόγος που με πείραξε αυτή η ιστορία... Με πειραξε που στον γιατρό, όταν αμφισβήτησε την ράτσα του, έβγαλα ένα "μπακαλόχαρτο" με τη σφραγίδα του συγκεκριμένου pet shop και επέμενα ότι έχω πιστοποιητικά της γνησιότητητάς του....μέχρι που μου έδειξε ποια είναι τα πραγματικά χαρτια γνησιότητας μιας καθαρόαιμης ράτσας... Δεν ξέρω ακόμα αν θα καταγγείλω το συγκεκριμένο pet shop... Ο γιατρός μου είπε να το αφήσω... "Δεν θα βγάλεις ακρη..."...."Είναι μεγάλα κυκλώματα..." μου είπε!

Ξέρω όμως και θέλω να το πω σε όλους σας... πως ακόμα και αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω...ακόμα και αν ήξερα ότι το σκυλάκι που μου έδωσαν, δεν ήταν αυτό που εξ'αρχής ζητούσα....Ξέρω και είμαι ΣΙΓΟΥΡΗ πως δεν θα τον αλλαζα με τίποτα σε αυτόν τον κόσμο. Πως αν γνώριζα την ευτυχία και την χαρά που θα έφερνε στη ζωή μου θα πλήρωνα ακόμα και τα διπλάσια για αυτό το μικρό μου λατρεμένο μπασταρδάκι! Θέλω να πως σε όλους σας... πως ο κάθε σκύλος είναι ξεχωριστός... Πως ο καθένας έχει τον δικό του μοναδικο χαρακτήρα, για τον οποίο τον λατρεύουμε και τον οποίο θα προσπαθήσω (τουλάχιστον εγώ) να διαφυλάξω για όλη του τη ζωή! Ευχαριστώ τον θεο που τον έφερε κοντά μου!!!! Και ευχαριστώ και όλους εσάς που έχετε αγαπήσει τους μικρούς σας φίλους..πιο πολύ και από τον ίδιο σας τον εαυτό! Είμαι σίγουρη πως το αξίζουν όλοι τους!!!!!!!!!!!

Ευχαριστούμε θερμά την κ. Ιωάννα Μυλωνοπούλου