Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2002 05:00

Ζώα με δικαιώματα

Η ελβετική Γερουσία ενέκρινε επαναστατικό νόμο. Τα ζώα δεν είναι πράγματα και γι' αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ατιμωρητί σαν τέτοια: αν η θέση αυτή περάσει, από το πεδίο του προφανούς και της γενικά αποδεκτής αλήθειας σε εκείνο των νόμων, των αστικών και των ποινικών κωδίκων, μπορεί να γίνει επαναστατική.

 

Αυτό συνέβη στην Ελβετία, όπου η Γερουσία ενέκρινε μια «νομοθετική μεταρρύθμιση», η οποία αναγνωρίζει δικαιώματα στα κατοικίδια ζώα. Την πρωτοβουλία προώθησε ο κοινοβουλευτικός Ντικ Μάρτι, σύμφωνα με τον οποίο πρόκειται για «μια νομοθετική προσαρμογή στην πραγματικότητα και στις ευαισθησίες της σύγχρονης κοινωνίας, που έρχονται σε αντίθεση με το παλιό ρωμαϊκό δίκαιο, το οποίο κατέτασσε τα ζώα στην κατηγορία των πραγμάτων».

Αν εγκρίνει και η Βουλή τη σχετική νομοθετική μεταρρύθμιση, σκύλοι, γάτες και οποιοδήποτε άλλο ζώο θεωρείται κατοικίδιο (πουλιά, χάμστερ, χελώνες...) θα αποτελούν στην Ελβετία αντικείμενα δικαστικής κηδεμονίας.

Στην πράξη αυτό σημαίνει πως, για παράδειγμα, ο ιδιοκτήτης ενός σκύλου, που δεν είναι ράτσας και τον οποίο πάτησε αυτοκίνητο, μπορεί να ζητήσει να αποζημιωθεί• και ο δικαστής, όταν υπολογίσει το ύψος της αποζημίωσης, δεν θα λάβει υπόψη μόνο την εμπορική αξία του ζώου, αλλά και την ψυχική βλάβη που υπέστη ο ιδιοκτήτης από την απώλεια του αγαπημένου συντρόφου του.

Ακόμη, όποιος πάρει στο σπίτι του ένα γατάκι που βρήκε στον δρόμο χωρίς να το ανακοινώσει στις αρμόδιες αρχές ώστε να αναζητηθεί ο νόμιμος ιδιοκτήτης του, κινδυνεύει να τιμωρηθεί επειδή υπεξαίρεσε την ψιψίνα από αυτόν: ο χωρισμός είναι πιθανόν να προκαλέσει στο αφεντικό (ίσως ακόμη και στο γατί) πόνο, μικρότερο ή μεγαλύτερο. Τέλος, αναγνωρίσθηκε στα ζώα το δικαίωμα να βρίσκουν έναν χώρο «που να τους ταιριάζει» στις περιπτώσεις που τα αφεντικά τους χωρίζουν ή όταν τα ίδια καταλήγουν στα χέρια των κληρονόμων των ιδιοκτητών τους.

Συναισθηματική αξία

Ο δικαστής θα είναι εκείνος που θα καθορίζει τη «συναισθηματική αξία» ενός αγαπημένου ζώου. Μολονότι είναι αλήθεια πως «υπάρχουν διαφορές ανάμεσα σ' έναν σκύλο συντροφιάς, έναν κυνηγετικό και έναν οδηγό τυφλού», όπως επισημάνθηκε κατά τη συζήτηση στην αίθουσα της Γερουσίας, η Ελβετία δηλώνει πως με τη νομοθετική αυτή μεταρρύθμιση επιδιώκει να προστατέψει «τη σημαντική θέση που κατέχουν τα ζώα στη συναισθηματική ζωή του ανθρώπου».

Τη νέα νομοθεσία για τα ζώα ζήτησαν διάφορες φιλοζωικές ενώσεις, οι οποίες συγκέντρωσαν για τον σκοπό αυτό 250.000 υπογραφές. Το ελβετικό Κοινοβούλιο είχε ασχοληθεί και πριν από καιρό με τη μεταρρύθμιση των νομοθετικών κωδίκων προς αυτή την κατεύθυνση. Τότε όμως είχαν υπερισχύσει οι αντιρρήσεις των εκτροφέων ζώων, οι οποίοι φοβούνταν πως έτσι θα γίνονταν αυστηρότεροι οι κανονισμοί που τους αφορούν.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΑ ΝΕΑ , 11-03-2002