Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2000 06:00

Τα σωματεία και εμείς

Συνήθως η φωνή που τσιρίζει στο αυτί μου, μέσα από το ακουστικό του τηλεφώνου, ανήκει σε άνθρωπο που δεν γνωρίζει τις δραστηριότητες και τα οικονομικά των διάφορων ζωοφιλικών σωματείων. Για αυτό τσιρίζει: - Τι κάνουν, επιτέλους, αυτά τα σωματεία; Όποτε τα χρειαστείς ή θα σου πουν «δεν μπορούμε» ή θα παίρνεις και δεν θα σηκώνει κανείς το τηλέφωνο! Θέλω να το καταγγείλω! - Φυσικά δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να γνωρίζει ότι τα περί ων ο λόγος σωματεία λειτουργούν σε εθελοντική βάση, -στηριγμένα στην πλειοψηφία τους -σε ευαισθητοποιημένους ανθρώπους, που ξοδεύουν χρόνο και χρήμα για την, κατά το δυνατόν, προστασία των (αδέσποτων, βασικά, ζώων). Εάν το γνώριζαν, ασφαλώς και δεν θα είχαν απαιτήσεις, δεν θα αποφάσιζαν να καταγγείλουν κανένα και, βέβαια, δεν θα τσίριζαν.

 

Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, ειδικά στη εποχή που ζούμε (όπου η εθελοντική προσφορά δεν είναι και σύνηθες φαινόμενο), υπάρχουν ωστόσο άνθρωποι που βοηθούν ανιδιοτελώς σε ατομική ή συλλογική βάση, τα ανξιοπαθούντα ζώα, στις πόλεις και στην ύπαιθρο, ξεκλέβοντας από τον ελεύθερο χρόνο τους κι από τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό.

Αν κάτι θα περίμεναν οι άνθρωποι αυτοί – όχι ότι το ΄χουν ανάγκη, δηλαδή – θα ήταν ένα «μπράβο», ένα «ευχαριστώ» για την προσπάθεια τους, για τη διάθεση προσφοράς που έχουν και, τέλος, για το έργο τους, μεγάλο ή μικρό.

Το μόνο που δεν τους αξίζει, είναι οι καταγγελίες, οι απαιτήσεις και τα τσιρίγματα κάποιων, που, απλώς, δεν σκέφτηκαν ποτέ ότι:

Εάν και οι ίδιοι, ως ζωόφιλοι, πρόσφεραν λίγο χρόνο εθελοντικής δουλειάς στο σωματείο της περιοχής τους, τότε ίσως να υπήρχε κάποιος για να σηκώσει το τηλέφωνο του, ακόμα και στις αργίες.

Εάν και οι ίδιοι πρόσφεραν από το υστέρημα τους κάποια οικονομική βοήθεια στο ζωοφιλικό σωματείο της περιοχής τους, τότε ίσως αυτό να διέθετε ένα μικρό ασθενοφόρο για την περισυλλογή κάποιου τραυματισμένου ζώου. Και ίσως να είχε και τη δυνατότητα να το πάει σ΄ έναν κτηνίατρο για να το σώσει.

Μη ρωτάμε, λοιπόν, «τι κάνουν τα ζωοφιλικά σωματεία για τα ζώα;», αλλά ας αναρωτηθούμε «τι έχουμε κάνει εμείς γι αυτά;». Τα σωματεία κάνουν ό, τι μπορούν. Εμείς;

(Του Παναγιώτη Διαμαντή. Δημοσιεύτηκε στη στήλη του 4 πόδια και ουρά, στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, στις 16/10/2000)