Κυριακή, 06 Μαΐου 2012 16:19

Τίγρης και πραγματικότητα

Ψύχρα   Είναι εντυπωσιακό που η κοινωνία σε κάνει ρατσιστή. Κάθε φορά που είναι ανάγκη να αναλάβω ένα περιστατικό, έχω πλέον μπει στη διαδικασία να σκέφτομαι «αν το ζωάκι θα καταφέρω να το δώσω ή αν θα μου μείνει για πάντα». Και η πραγματικότητα είναι ότι τα πιο κοινά γατιά (και σκυλοι), είναι αδύνατον να δοθούν.
Image
Ζάτα

 

Πριν 8 μήνες πήρα από το δρόμο την Ψύχρα και τον Γκρινιάρη, δύο γατάκια εντελώς κοινά, τίγρηδες γκρι, τα οποία μεγάλωσαν και έφτασαν σήμερα να είναι 10 μηνών και να μην τα έχει ζητήσει ποτέ κανείς. Όσοι ήρθαν να τα δουν, έφυγαν απογοητευμένοι. Δεν ήταν αυτό που ζητούσαν. Έτσι και αλλιώς οι περισσότεροι ζητούν τρίχρωμα, λευκά, μπεζ ή γκρι. Φυσικά όσα φιλοξένησα στο ενδιάμεσο σε αυτά τα χρώματα, υιοθετήθηκαν αμέσως.

Και έτσι τώρα, έχοντας αποδεχτεί ότι σε σπίτι δεν πρόκειται να πάνε και ενώ είμαι στην αναζήτηση κήπου να φιλοξενήσει τους «άσχημους» τίγρηδες, να σου και εμφανίζεται ένας νέος τίγρης που έχει ανάγκη από φιλοξενία.

Τα ερωτήματα που με απασχολούν ποικίλουν:
  • Γίνομαι συλλέκτης?
  • Αποφασίζω να γίνω υποστηρικτής της επανένταξης όταν δεν έχει χρειαστεί να επανεντάξω ούτε ένα ζώο σε περίπου 13 χρόνια ενασχόλησης με τα αδέσποτα?
  • Γίνομαι ρατσίστρια αφήνοντας τον νέο τίγρη στο δρόμο και βοηθώ μόνο «όμορφα» ζώα?
Την απάντηση δεν την έχω, δεν ξέρω αν θα καταφέρω να την βρω, το μόνο σίγουρο είναι ότι η Ζάτα, η νέα μικρή τίγρης, αναζητά και αυτή τη δική της οικογένεια.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες της Ψύχρας.
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες της Ζάτας.

Αν θέλετε να υιοθετήσετε έναν από τους τίγρηδες, επικοινωνήστε μαζί μου στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μαρίνα Λυμπεροπούλου
Pets.gr