Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2001 05:00

Φρύνη

Την γνώρισαμε ένα απόγευμα του Αυγούστου στην Συγγρού. Ήταν στην μέση της λεοφώρου χτυπημένη και λυπημένη. Κανείς δεν σταματούσε, κανείς δεν νοιάστηκε να την σώσει. Σταματήσαμε στην άκρη, σταματήσαμε την κυκλοφορία, την σώσαμε και εκείνη αμέσως μας εμπιστεύθηκε, μπήκε στο αμάξι χωρίς να προσπαθήσουμε καθόλου. Ο γιατρός είπε οτι η κατάστασή της ήταν άσχημη, είχε πάθει εγκεφαλικό και είχε τριπλό σπάσιμο στην άρθρωση του ποδιού. Οι πιθανότητες να περπατήσει ήταν ελάχιστες και έπρεπε όλοι να προσπαθήσουμε πολύ, τουλάχιστον για να μην της κόψουμε το πόδι.

Εμείς θα φεύγαμε μετά από πέντε ημέρες διακοπές, γιαυτό ψάξαμε σε φιλοζωϊκούς συλλόγους, σε δήμους, σε κλινικές, όμως λόγω κόστους κανείς δεν αναλάμβανε τέτοια εγχείρηση και κανείς δεν αναλάμβανε να την κρατήσει. Υπήρχαν τρείς επιλογές: να μην πάμε διακοπές, να την αφήσουμε στο δρόμο χτυπημένη και πεινασμένη, να της κάνουμε ευθανασία (σύμφωνα με τους περισσότερους φιλοζωϊκούς συλλόγους της Αττικής, αυτή ήταν η καλύτερη λύση).

Η Φρύνη στο πάρκο, το 2004

Μπήκε στο χειρουργείο δύο μέρες μετά. Γνωρίζοντας από την αρχή πως οι πιθανότητες για επιτυχία ήταν ελάχιστες και μην έχοντας άλλη επιλογή, αναλάβαμε να προσπαθήσουμε το καλύτερο για το άτυχο σκυλάκι. Την πήραμε στο σπίτι ναρκωμένη ακόμα, πονούσε πολύ, είχε λάμες στο πόδι της και αρχίσαμε αμέσως τα φάρμακα. Το πρώτο βράδυ μετά την εγχείρηση ήταν τρομακτικό, την ακούγαμε να φωνάζει από τον πόνο και ξέραμε πως δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα παραπάνω.

Οι μέρες πέρασαν και το σκυλί ηρέμισε. Το πόδι της όμως ήταν στην ίδια κατάσταση, γιαυτό ένας άλλος γιατρός της έβαλε γύψο με αποτέλεσμα η ταλαιπωρία του ζώου να γίνει διπλή. Η πληγή από την εγχείρηση δεν έκλεινε, με αποτέλεσμα να πάθει μόλυνση και επι ένα μήνα δέχτηκε τα πιο ισχυρά φάρμακα. Όλοι προσπαθήσαμε πάρα πολύ για να μην της συμβεί «το χειρότερο». Πέρασαν οι δέκα μέρες που ήταν η τελευταία διορία για να δούμε αν θα περπατήσει ή οχι, της βγάλαμε το γύψο και περιμέναμε τα αποτελέσματα. Μετά απο μερικές μέρες άρχισε να περπατάει λίγο, όμως η πληγή της δεν είχε κλείσει ακόμα. Έτσι αποφασίσαμε να την πάμε στο γιατρό που της έκανε την εγχείρηση αρχικά, για να της βγάλει τις λάμες καθώς ήταν αυτές που εμπόδιζαν την πληγή να κλέισει.

Η Φρύνη στο σπίτι μου το 2005

Πάλι πέρασε την ίδια ταλαιπωρία, όμως αυτή τη φορά για καλό. Τώρα, μετά από τρεις μήνες το σκυλί περπατάει κανονικά, η πληγή έχει επουλωθεί εντελώς και μόνο σε ελάχιστες στιγμές φαίνεται να την ενοχλεί το πόδι της.

Η Φρύνη στο σπίτι μου το 2005

Η Φρύνη είναι μαζί μας μέχρι σήμερα, μας αγαπάει, την αγαπάμε και σιγά σιγά ξεπερνάει τους φόβους της προς τους ανθρώπους.

Η Φρύνη είναι η αιτία δημιουργίας του Pets.gr και η αιτία ενασχόλησης μου με τα αδέσποτα ζώα.

Μαρίνα Λυμπεροπούλου
Pets.gr