Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011 01:27

Συλλέκτες Ζώων (έρευνα)

Σύμφωνα με το Hoarding of Animals Research Consortium, οι συλλέκτες ζώων είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα στην προστασία ζώων.

 
Ποιος είναι ο ορισμός του Συλλέκτη Ζώων
 
Συλλέκτης θεωρείται αυτός που έχει περισσότερα ζώα από όσα μπορεί ένας άνθρωπος να φροντίσει, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να προσφέρει τα βασικά όπως σωστή διατροφή, συνθήκες υγιεινής και κτηνιατρική περίθαλψη. Το αποτέλεσμα αυτού του εγκλεισμού, είναι η ασιτία, οι ασθένειες και ο θάνατος.
 
Τα συμπτώματα του Συλλέκτη
 
Υπάρχουν τρία χαρακτηριστικά που ορίζουν τη συμπεριφορά του συλλέκτη:
 
1. Έχουν στην κατοχή τους ένα μεγάλο αριθμό ζώων
2. Αδυνατούν να προσφέρουν στα ζώα τις πολύ βασικές και κοινωνικές ανάγκες, συμπεριλαμβανόμενης της τροφής, του νερού, της στέγης, της κτηνιατρικής περίθαλψης και της υγιεινής.
3. Αρνούνται να παραδεχτούν την αβυσσαλέα κατάσταση και να δουν τις πραγματικές συνθήκες διαβίωσης των ζώων.
 
Στατιστικά
 
Σύμφωνα με έρευνα που έγινε στη Νέα Υόρκη από τη Δημόσια Ανθρωπιστική Υπηρεσία (Humane Society), αυτοί που συλλέγουν σκύλους, συνήθως είναι άνδρες, ενώ αυτοί που συλλέγουν γάτες είναι γυναίκες. Αυτό βέβαια δεν αποκλείει και την αντίθετη κατάσταση, δεδομένου μάλιστα ότι οι περισσότεροι συλλέκτες είναι γυναίκες. Τα 2/3 των συλλεκτών που έδωσαν συνέντευξη ήταν γυναίκες, εκ των οποίων το 70% ήταν ανύπαντρες και ήταν φανερό πως η κοινωνική τους περιθωριοποίηση είχε προκληθεί από την συλλογή ζώων. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες, παραδέχτηκαν πως ξεκίνησαν τη συλλογή ζώων από πολύ μικρή ηλικία, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό αυτών, δεν είχαν στο σπίτι τηλέφωνο, τηλεόραση ή άλλα απαραίτητα, όπως θέρμανση και νερό.
 
Όποιος έχει γνωρίσει συλλέκτη ζώων, ή έχει εμπλακεί έστω και λίγο σε κάποια τέτοια υπόθεση, μπορεί αμέσως να διαπιστώσει πως αυτή η συμπεριφορά δεν έχει καμία σχέση με την διατήρηση κατοικίδιων, με τη διάσωση αδέσποτων, ή με την εκτροφή. Οι διασώστες ζώων καθώς και οι υπεύθυνοι κυνοκομείων, πάντα βάζουν τις ανάγκες των ζώων σε πρώτο επίπεδο και οι εκτροφείς δεν έχουν περισσότερα ζώα από όσα μπορούν να φροντίσουν καλά.
 
Σε μία τυπική περίπτωση συλλογής ζώων, ο άνθρωπος καλύπτει τα προσωπικά του προβλήματα, περιστοιχίζοντας τον εαυτό του από ζώα, στα οποία δε μπορεί να προσφέρει ούτε την ελάχιστη φροντίδα. Παρόλο που οι συλλέκτες νιώθουν μεγάλη αγάπη για τα ζώα, είναι εμφανής η σοβαρή τους ασθένεια, ενώ τα ζώα έχουν πολλές ελλείψεις κτηνιατρικής φροντίδας, με αποτέλεσμα να πάσχουν από πολυάριθμες ασθένειες, από ασιτία και πολλά από αυτά πεθαίνουν χωρίς να έχει κανείς προσπαθήσει να τα βοηθήσει.
 
Η Ψυχολογική Ασθένεια του συλλέκτη
 
Η συλλογή ζώων, έχει συνδυαστεί με πολυάριθμες ψυχολογικές διαταραχές, ενώ ένας μεγάλος αριθμός των ανθρώπων αυτών, έχει την ανάγκη να νιώσει πως είναι απαραίτητος για την επιβίωση των ζώων και πως χωρίς τη δική του ύπαρξη, είναι αδύνατο να επιβιώσουν.
 
Η πάθηση αυτή, χαρακτηρίζεται στη βίβλο των ψυχιατρικών διαταραχών (DSM-IV) σαν ένα σύμπτωμα ψυχαναγκαστικής εθιστικής ψυχιατρικής διαταραχής (obsessive compulsive disorder OCD) και ψυχαναγκαστικής εθιστικής προσωπικής διαταραχής (obsessive-compulsive personality disorder OCPD). Δυστυχώς υπάρχουν πολύ λίγες αναφορές για τη θεραπεία αυτής της ασθένειας και αυτό συμβαίνει γιατί οι περισσότεροι συλλέκτες αντιστέκονται στη ψυχοθεραπεία αλλά και στην κοινή θεραπευτική αγωγή.
 
Η συλλογή ζώων είναι γενικά μία ανεξερεύνητη περιοχή στην ψυχολογική και ψυχιατρική βιβλιογραφία γιατί οι ειδικοί δεν είναι σίγουροι για τα ακριβή αίτια της συλλογής, εφόσον η συμπεριφορά αυτή έχει μεγάλο πεδίο διαταραχών. Είναι πιθανό να οφείλεται σε ποικίλες καταστάσεις που έχουν σαν αποτέλεσμα την παθολογική συλλογή ζώων.
 
Παρόλο που στην Ελλάδα ο όρος «Συλλέκτης Ζώων» δεν μοιάζει κάτι τρομακτικό, υπάρχουν εκατοντάδες στη χώρα μας, για τους οποίους η πολιτεία δεν μεριμνεί, όταν σε άλλες χώρες οι ψυχίατροι που έχουν προσπαθήσει να αναλύσουν το πρόβλημα, διαπιστώνουν πως είναι ένα ιδιαίτερα δύσκολο φαινόμενο. Οι ανθρωπιστικοί αλλά και φιλοζωικοί οργανισμοί, μάχονται παγκοσμίως κατά της συλλογής ζώων εδώ και δεκάδες χρόνια και διαπιστώνουν με μεγάλη απογοήτευση, πως η συμπεριφορά των συλλεκτών είναι ένα από τα πιο περίπλοκα ανθρώπινα μυστήρια.
 
Ζουν σε θλιβερές συνθήκες και βάζουν σε κίνδυνο όχι μόνο τη δική τους ζωή και των ζώων που έχουν σε εγκλεισμό, αλλά επίσης καταστρέφουν την ποιότητα ζωής της περιοχής, αφού η κακοσμία, οι ασθένειες και τα παράσιτα που συνοδεύουν έναν συλλέκτη, δεν μένουν εντός του χώρου τους.
 
Οι οργανισμοί που ασχολούνται με το φαινόμενο αυτό, συχνά χάνουν το παιχνίδι, αφού σύμφωνα με μαρτυρίες εμπλεκόμενων, «κανείς δεν είναι σίγουρος για το τι μπορεί να κάνει με αυτές τις περιπτώσεις και αν καταφέρεις να κλείσεις ένα τέτοιο χώρο, τι ακριβώς θα γίνουν οι 100 σκύλοι που θα αποκτήσεις?».
 
Ο οργανισμός κατά της συλλογής ζώων, μελετά τη συμπεριφορά των ανθρώπων αυτών και τα μόνα σίγουρα συμπεράσματα, είναι πως οι συλλέκτες έχουν την ανάγκη του απόλυτου ελέγχου της κατάστασης, είναι πολύ περίπλοκοι άνθρωποι και θεωρούν τους εαυτούς τους μοναδικούς και διανοητικά συνδεδεμένους με τα ζώα.
 
Το μέγεθος του βασανισμού των ζώων των συλλεκτών
 
Κάθε γάτα ή σκύλος, ως κατοικίδιο, έχει κάποιες βασικές ανάγκες, τις οποίες οφείλει να ικανοποιεί ο ιδιοκτήτης του. Οι γάτες είναι πολύ καθαρά ζώα, τους αρέσει να έχουν τον χώρο και το τρίχωμα τους καθαρό, πρέπει να ασκούνται, είναι κυνηγοί και είναι ανεξάρτητες. Είναι δύσκολο να εκπαιδευτούν και δεν ζουν σε αγέλες. Αντίθετα, οι σκύλοι, ζουν σε αγέλες, έχουν αρχηγό, πρέπει να ασκούνται καθημερινά, ενώ σαν κατοικίδια είναι πιο ανθρωποκεντρικά και έχουν ανάγκη από την καθημερινή επαφή με τους ιδιοκτήτες τους.
 
Όταν ένας συλλέκτης ζώων, κλείνει σε ένα χώρο πολλούς σκύλους και γάτες, το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο από την κατάληξη που είναι φανερή και που καταλήγει σε θάνατο.
 
Οι σκύλοι δημιουργούν αγέλες με τους πιο δυνατούς. Οι αγέλες αποτελούνται από 3 ως περίπου 30 άτομα και σε ένα χώρο που ζουν περισσότεροι από 100 σκύλοι, υπάρχουν πολλαπλές αγέλες, με περίπλοκες ιεραρχίες και ακόμη πιο περίπλοκες κυριαρχικές τάσεις. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, οι πιο αδύναμοι να ζουν μόνιμα σε στρες, αφού αδυνατούν να ενταχθούν σε μία αγέλη και έτσι δεν υπάρχει ισορροπία αφού δεν προστατεύονται. Λόγω της έλλειψης τροφής και του καθημερινού άγχους όλων των ατόμων, πολλές φορές έχει παρατηρηθεί και κανιβαλισμός σε τέτοιους χώρους.
 
Στο θέμα της υγείας, όλα τα άτομα που ζουν υπό εγκλεισμό, στερούνται εμβολιασμού, αποπαρασίτωσης, βασικής υγιεινής αλλά και σίτισης. Τα δερματικά, όπως διάφορα είδη ψώρας, μύκητες κ.α., είναι οι πιο συνηθισμένες παθήσεις, ενώ άλλες ασθένειες, όπως τύφος και μόρβα, συμβάλλουν στη μεγάλη θνησιμότητα των ατόμων μικρότερων ηλικιών.
 
Οι γάτες μπορεί να είναι θετικές σε ασθένειες όπως η Λευχαιμία (FeLV), η Λοιμώδης Περιτονίτιδα (FIP) και η Νόσος της Ανοσοανεπάρκειας (FIV). Οι ασθένειες αυτές, μεταδίδονται μέσω του σάλιου, του αίματος, του σπέρματος αλλά και της κοινής χρήσης της άμμου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να μολύνονται ακόμα και οι υγιείς γάτες. Ασθένειες όπως χλαμύδια και ρινοτραχειίτιδα, συμβάλλουν στη μεγάλη θνησιμότητα των ατόμων μικρότερων ηλικιών.
 
Ασθένειες που μεταδίδονται από τα ζώα στους ανθρώπους (ζωοανθρωπονόσοι)
 
Πολλές ασθένειες μπορούν να μεταδοθούν από τα ζώα στον άνθρωπο, οι περισσότερες από τις οποίες αναπτύσσονται κυρίως σε χώρους όπου υπάρχουν πολλά ζώα.
 
1. Τοξοπλάσμωση
2. Σαλμονέλωση
3. Ψιττακίαση
4. Καμπυλοβακτήρια
5. Τριχοφυτία
6. Cat Scratch disease
7. Cryptosporidium
 
Η πραγματικότητα του συλλέκτη
 
Η πραγματικότητα του συλλέκτη σαν άτομο, μπορεί να χαρακτηριστεί μάλλον ως εφιαλτική. Στη ζωή του επικρατεί μόνιμο άγχος για την εύρεση της τροφής των ζώων, ενώ μπορεί να κάνει πάρα πολλές θυσίες, στα οικονομικά και στα προσωπικά του θέματα. Οι υποχωρήσεις αυτές, έχουν σαν αποτέλεσμα την απομόνωση του ανθρώπου από τον κοινωνικό περίγυρο, την πλήρη αποξένωση από τους ανθρώπους αλλά και την προσωπική εξαθλίωση, αφού μετά από μία κουραστική ημέρα, δεν υπάρχουν αποθέματα δυνάμεων, όρεξης ή η οικονομική δυνατότητα για προσωπική φροντίδα.
 
Το βασικότερο πρόβλημα στο μυαλό του συλλέκτη, ξεκινάει από το ότι η τροφή είναι η πρώτη ανάγκη των ζώων. Αυτό όμως έχει σαν αποτέλεσμα, να μένει πίσω η κτηνιατρική περίθαλψη τους, ενώ οι περισσότεροι συλλέκτες, είναι κατά της στείρωσης, άλλοι για οικονομικούς και άλλοι για ιδεολογικούς λόγους.
 
Τις περισσότερες φορές, στους χώρους των συλλεκτών, εμφανίζονται συχνά νέα μικρά γατάκια ή κουτάβια, τα οποία δεν έχουν καμία ελπίδα επιβίωσης. Έτσι ο αρχικός σκοπός του συλλέκτη, που είναι η διάσωση, ξεφεύγει για μιά ακόμη φορά. Τα νέα μικρά, αν δεν πεθάνουν από τις άθλιες συνθήκες ή από τα ενήλικα ζώα, είναι σίγουρο ότι πριν την ηλικία των 60 ημερών, θα έχουν νοσήσει από κάποια κοινή ασθένεια.
 
Τι μπορούμε να κάνουμε
 
Δεν υπάρχουν πολλές λύσεις στο φαινόμενο των συλλεκτών, αφού δε μπορεί να υπάρξει ουσιαστική συνεργασία των συνειδητοποιημένων ζωόφιλων μαζί τους. Οι ανάγκες των ζώων είναι αμέτρητες, ενώ η συμπεριφορά όσων καταφέρουν να διασωθούν, θα είναι καθΆολα προβληματική.
 
Ένας σκύλος που έχει ζήσει 2-3 χρόνια από τη ζωή του στην απομόνωση και σε ένα τόσο προβληματικό χώρο, είναι πολύ δύσκολο να καταφέρει να ενταχθεί στη ζωή μιας οικογένειας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, οι φιλοζωικές οργανώσεις να βρίσκονται σε απόγνωση όταν έρθουν αντιμέτωπες με τέτοια περιστατικά, όχι μόνο γιατί τα έξοδα περίθαλψης των ζώων αυτών ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο, αλλά και γιατί όσα τελικά καταφέρουν να διασωθούν, θα έχουν προβλήματα συμπεριφοράς.
 
Αν θέλουμε να είμαστε σωστοί απέναντι στο συνολικό έργο των φιλοζωικών οργανώσεων, θα έπρεπε να παραδεχτούμε πως η ευθανασία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η πιο σωστή λύση, κάτι που όμως ελάχιστοι θα μπορούσαν ίσως να κάνουν. ΓιΆ αυτό και δε θα ήταν σωστό να φορτωθεί όλο αυτό το βάρος σε εθελοντική εργασία.
 
Η λύση που φαίνεται ιδανική γιΆ αυτές τις περιπτώσεις, είναι η συνεργασία πολλών φιλοζωικών οργανώσεων μεταξύ τους αλλά και με την πολιτεία. Έτσι θα βοηθήσουν οι εθελοντές στην επανένταξη των ζώων στην κοινωνία και το κράτος θα αναλάβει την οικονομική ευθύνη όλων αυτών.
 
Αναλαμβάνοντας οι εθελοντές στα σπίτια τους από ένα ζώο, μπορούν να κάνουν θαύματα, μαθαίνοντας στο κάθε ζώο, πως είναι η καθημερινή ζωή με μία οικογένεια, βοηθώντας το να ξεπεράσει τις φοβίες του και καλύπτοντας τα κενά που έχουν δημιουργηθεί τόσα χρόνια από τον εγκλεισμό.
 
 
Μαρίνα Λυμπεροπούλου
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

©Pets.gr - Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου της παρούσας σελίδας