Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Τρίτη, 07 Μαΐου 2002 03:00

Λύσσα

Η λύσσα αποτελεί ένα ιογενές νόσημα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η λοίμωξη αυτή προσβάλλει όλα τα θερμόαιμα ζώα και απαντάται σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου, εκτός από την Ωκεανία και λίγες νησιωτικές ή απομονωμένες περιοχές.

Στις χώρες που δεν εφαρμόζεται συστηματικός αντιλυσσικός εμβολιασμός των σκύλων και των άλλων κατοικιδίων ζώων, τα κρούσματα της λύσσας είναι αρκετά. Αντίθετα στις χώρες εκείνες που εμβολιάζονται όλα τα κατοικίδια ζώα, η νόσος εντοπίζεται μόνο σε διάφορα άγρια ζώα, και τα ανθρώπινα κρούσματα σε αυτές είναι πολύ λιγότερα. Έτσι, ενώ στην Ασία, την Κεντρική και Νότια Αμερική και στην Αφρική ο σκύλος αποτελεί σχεδόν τη μοναδική πηγή μετάδοσης της νόσου, στην Ευρώπη το 80% των λυσσασμένων ζώων είναι οι αλεπούδες, οι λύκοι και τα τσακάλια, και στις ΗΠΑ κυρίως ο ασβός (κουνάβι) και λιγότερο οι νυχτερίδες.

Η νόσος μεταδίδεται με το δήγμα ζώου που πάσχει από λύσσα ή επωάζει τη νόσο (έχει μέσα του τον ιό της λύσσας, χωρίς όμως να νοσεί). Ιδιαίτερα επικίνδυνα για τη μετάδοση της λύσσας θεωρούνται τα πολλαπλά δήγματα και τα δήγματα στο κεφάλι. Σπανιότερα έχουν αναφερθεί κρούσματα λύσσας από την επαφή των τραυμάτων και των διαφόρων βλεννογόνων με μολυσμένο σίελο, όπως επίσης και με την εισπνοή εκκριμάτων από μολυσμένες νυχτερίδες που ζουν μέσα σε σπήλαια.

O χρόνος επώασης της λύσσας ποικίλλει, από λίγες ημέρες μέχρι πολλά χρόνια. Συνήθως όμως αυτός κυμαίνεται μεταξύ 30-90 ημερών. Η νόσος αρχίζει με πυρετό, κακουχία, ανορεξία, γαστρεντερικά ενοχλήματα και κλινικά συμπτώματα από το αναπνευστικό. Το πρώτο κλινικό σύμπτωμα που μπορεί να δημιουργήσει την υποψία της παρουσίας της νόσου είναι ένα περίεργο αίσθημα σαν πόνος ή μούδιασμα στην περιοχή του δήγματος. Στο στάδιο αυτό εμφανίζονται επίσης και διάφορα νευρολογικά συμπτώματα, όπως είναι η ανησυχία, η ευερεθιστότητα, η αϋπνία, η επιθετικότητα, οι ψευδαισθήσεις και η κατάθλιψη. Η κύρια κλινική μορφή της νόσου εκδηλώνεται με την εικόνα της μανίας ή της λύσσας ή της υδροφοβίας. Συγκεκριμένα, όταν προσφερθεί στον ασθενή νερό, τότε αυτός πανικοβάλλεται και κάνει ανεξέλεγκτες κινήσεις των χεριών στην προσπάθεια να απομακρυνθεί από το δοχείο με το νερό. Το τελικό στάδιο της λύσσας περιλαμβάνει το κώμα, την καρδιακή ή αναπνευστική ανεπάρκεια και σχεδόν πάντοτε το θάνατο.

Πηγή: https://health.in.gr/
Κτηνιατρικά